مدتی پیش افشار محبی عزیز در مطلبی در وبلاگ شرکت پایسا سوالی پرسید که خیلی ذهنم را به خودش مشغول کرد: آیا ما مفید هستیم؟

افراد مختلفی در جامعه هستند که به شیوه‌های مختلف برای جامعه مفید هستند: معلمان، پزشکان، کارگران، نیروهای نظامی و حتی سیاست‌مداران و … اما جایگاه مهندسین نرم‌افزار کجاست؟ آیا ما هم خیری به مردم می‌رسانیم؟

پاسخ این سوال را در صفحه 123 زندگی‌نامه ترجمه شده استیو جابز یافتم. بدون مقدمه این قسمت از کتاب زندگی‌نامه استیو جابز را برایتان نقل می‌کنم:

جابز یک روز بر سر میز لری کنیون رفت (که از مهندسان سیستم عامل مکینتاش بود) و از این نالید که چرا زمان بالا آمدن سیستم عامل آنقدر طولانی است. کنیون توضیحات فنی‌اش را شروع نکرده بود که جابز وسط حرفش قیچی گذاشت و پرسید‌‌‌ «اگر بتواند زندگی یک نفر را نجات بدهد، حاضر هستی راهی پیدا کنی که سیستم عامل ده ثانیه سریع‌تر بالا بیاید؟» کنیون گفت که شاید بتواند، جابز سراغ وایت بورد رفت و نشان داد اگر 5 میلیون نفر در حال استفاده از مکینتاش باشند وهر روز 10 ثانیه بیشتر طول بکشد تا سیستم‌شان بالا بیاید، هر سال 300 میلیون ساعت یا بیشتر از عمر آن‌ها تلف خواهد شد که اگر در آن صرفه‌جویی شود برابر با عمر 100 انسان است. اتکینسن می‌گفت: «لری فوق‌العاده تحت تاثیر قرار گرفت و چند هفته بعد که استیو برگشت، سیستم عامل 28 ثانیه سریع‌تر بوت می‌شد. روش او برای انگیزش افراد “ترسیم چشم‌اندازهای بزرگتر” پیش روی‌شان بود»

آرتور سی کلارک گفته بود «هر فناوری وقتی به حدی از پیشرفت برسد، دیگر نمی‌توان آن را از جادو تفکیک کرد» با نگاه به عقیده کلارک حالا به نظر من مهندسین و توسعه‌دهندگان نرم‌افزار جادوگران این دوره از تاریخ هستند.

این فقط یک جنبه از کار مهم و مفیدی است که مهندسان و تولیدکنندگان نرم‌افزار برای بشریت انجام می‌دهند: کمک به صرفه‌جویی در وقت. همه شما که پشت سیستم‌تان نشسته‌اید و دارید با یک زبان برنامه‌نویسی با کامپیوترها حرف می‌زنید تا به آن‌ها بفهمانید که چطور کارها را برای انسان‌ها انجام بدهند، همه شما دارید به آدم‌ها کمک می‌کنید که کارهایشان در زمان کمتری با دقت بیشتری انجام بدهند. کمک می‌کنید که به جای صرف وقت‌شان برای کارهای تکراری و پردازش‌های طولانی، آن‌ها را به نرم‌افزارهای تولیدی شما بسپارند و بتوانند وقت بیشتری را با خانواده‌شان بگذرانند. کمک می‌کنید که روزانه از هزاران هزار سفر درون شهری بی‌مورد جلوگیری شود که خودش عاملی در کاهش آلودگی هوا و آلودگی صوتی و ترافیک و … است. شما کمک می‌کنید تا آدم‌ها بتوانند بینش وسیع‌تر و دقیق‌تری نسبت به اتفاقات اطراف خودشان داشته باشند و تصمیمات بهتر را در زمان کوتاه‌تر اتخاذ کنند.