هر جایی که امکان اتصال به اینترنت را داشته باشد خواه ناخواه درگیر مشکلاتی در بهره‌وری کارکنان می‌شود. فرقی نمی‌کند که مطالعه سایت‌های خبری باشد یا فعالیت در شبکه‌های اجتماعی یا حتی باز کردن ایمیل‌ها، بخشی از زمانی که می‌تواند صرف کار شود به اینترنت گردی مصرف شده و هدر می‌رود. البته فقط این مساله باعث کاهش راندمان کار و زمان مفید نمی‌شود.
در این شرایط یک سری محدودیت‌ها برای افزایش زمان مفید کار لازم به نظر می‌رسد. در تیم‌های نرم‌افزاری به دلیل ماهیت کار، اینترنت یک ابزار بسیار ضروری است که بدون آن عملاً کار متوقف می‌شود. اما در کنار ضرورت اتصال به اینترنت، ضروری است محدودیت‌هایی هم برای آن در نظر گرفته شود. شخصاً به دلیل حضور در برخی سازمان‌ها و شرکت‌ها که به اینترنت با سرعت بالا دسترسی نامحدود داشته‌اند دیده‌ام که چطور کارکنان (به ویژه آن‌ها که در بخش فناوری اطلاعات حضور دارند) از اینترنت برای دانلود فیلم و سریال استفاده کرده‌اند!

هیرو ناکامورا در سریال هیروز، می‌توانست بر زمان کنترل داشته باشد و در زمان سفر کند، اما ما که نمی‌توانیم باید به دنبال راه دیگری باشیم!

محدودیت‌هایی که در زیر به آن‌ها اشاره می‌کنم را باید از زاویه دیگری نگاه کرد، مثل ترمز اتوموبیل که می‌تواند باعث شود راننده با سرعت بیشتری رانندگی کند و آرش میلانی این موضوع را در این نوشته به خوبی توضیح داده است. این راهکارها در دو حوزه سیاست‌های سازمانی و تصمیمات شخصی مطرح هستند. بدیهی است که می‌شود این راهکارها را بر حسب شرایط کم و زیاد کرد، اما به نظرم عدم وجودشان باعث افت شدید سطح تمرکز برنامه‌نویسان بر روی کار اصلی‌شان خواهد شد.

راهکارهای سازمانی

راهکارهای شخصی

کنترل زمان و افزایش زمان مفید به خصوص آنجا که بحث راهکارهای شخصی به میان می‌آید یک تجربه کاملاً‌ شخصی بوده و نمی‌توان برای همه یک نسخه یکسان پیچید. شما هم اگر راهکاری برای افزایش زمان مفید در تیم‌های نرم‌افزاری به نظرتان می‌رسد آن را از طریق بخش نظرات با من در میان بگذارید.