به عنوان یک توسعه‌دهنده نرم‌افزار ممکن است در زمان کارتان بارها و بارها با جلسات کاری مختلف روبرو باشید: از جلسات تصمیم‌گیری درباره تحلیل نرم‌افزار تا جلسات بررسی روال پیشرفت پروژه‌ها و اگر به جز برنامه‌نویسی در شرکتتان، درگیر مسائل دیگری مثل ارتباط با مشتری باشید ممکن است در جلسات آن‌ها هم شرکت کنید.

قبل از شروع بحث درباره جلسات، لازم است نقل قولی از تام پرستون (موسس گیت هاب) را برایتان بازگو کنم:

در گیت هاب ما جلسه نداریم،روز یا ساعت کاری مشخصی نداریم، دنبال ثبت و رهگیری روزهای مرخصی یا بیماری افراد نیستیم، مدیر یا چارت سازمانی نداریم

درباره این روش مدیریتی بعداً در سری نوشته‌های ساختار تیم‌های مدرن نرم‌افزاری بیشتر صحبت می‌کنم.

سوالی که پیش می‌آید این است که این جلسات تا چه اندازه می‌توانند به پیشرفت یا شفاف شدن کارها کمک کنند؟
واقعیت این است که اگر تعداد و زمان جلسات از حد مشخصی بیشتر شوند، عملاً کارایی تیم شما پایین می‌آید چرا که بیشتر از آنکه زمان صرف اجرای کار بکنید صرف برنامه‌ریزی یا تحلیل اجرای کار می‌کنید. برای همین است که در اسکرام،‌ برای جلسات اسکرام روزانه یا برنامه‌ریزی اسپرینت یا جلسات بررسی اسپرینت‌ها تعداد و سقف زمانی در نظر گرفته می‌شود. به جز مساله زمان جلسات و ارتباط آن با کارایی، باید دغدغه اجرایی شدن آن‌ها را هم داشته باشید، در هر جلسه‌ای تعدادی تصمیم گرفته می‌شود که برای نظارت بر اجرای صحیح آن جلسات باید ساز و کاری را تعریف کنید. به خصوص اگر با برنامه‌نویسانی سر و کار دارید که فکر می‌کنند از آسمان بر تیم شما نازل شده‌اند و بهتر از هر کسی می‌دانند چطور کارشان را انجام بدهند!
برای اینکه نوشته طولانی نشود، به جای بیان مستقیم بقیه مواردی که ممکن است جلسات کاری شما را به یک زمان تلف شده تبدیل کنند، در قالب توصیه‌های زیر روش‌هایی که به نتیجه گرفتن از جلسات کمک می‌کنند را با هم بررسی می‌کنیم:

چه کنیم که جلسات کاری ما اتلاف وقت نباشند؟

در سری نوشته‌های “ساختار تیم‌های مدرن نرم‌افزار” در خصوص جلسات کاری مجدداً با هم صحبت خواهیم کرد.